Προϋπηρεσία, η μάνα της ανεργίας

5:34 μ.μ. Unknown 0 Comments



Δυστυχώς ζούμε σε μια χώρα που δεν δίνονται εύκολα ευκαιρίες σε νέους ανθρώπους και η σημερινή οικονομική συγκυρία βέβαια δεν βοηθάει καθόλου! Το ερώτημα πώς θ' αποκτήσω προϋπηρεσία για να βρω δουλειά,αφού δεν μπορώ να βρω δουλειά για ν' αποκτήσω προϋπηρεσία θυμίζει πλέον την ιστορία με την κότα και το αυγό.

Εν έτη 2015, εν μέσω κρίσης, η ανεργία είναι το μείζον πρόβλημα αυτής της χώρας. Στης Ελλάδα τα ποσοστά έχουν φτάσει 25% και ειδικότερα στους νέους να ξεπερνά το 48%, αριθμός που μας κατατάσσει δεύτερους σε όλη την Ευρώπη. Αν κάποια χρόνια πριν λοιμοί επιδημίες και πόλεμοι μάστιζαν αυτό τον τόπο στις μέρες μας η ανεργία έχει αντικαταστήσει τα περισσότερα. Σε μια χώρα που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της με ένα πιστόλι στο κρόταφο με την Κρίση, το Χρέος και την έλλειψη ρευστότητας για σφαίρες, η ανεργία αποτελεί αναμφίβολα τη σκανδάλη.

Καιρό τώρα γίνονται κάποιες προσπάθειες να ελαττώσουμε αυτό το πρόβλημα που λέγεται ανεργία. Διάφορα προγράμματα, για τα μάτια του κόσμου θα πω εγώ, προσπαθούν άδοξα να διορθώσουν τα κακώς κείμενα. Κι αυτό διότι χρησιμοποιούν λάθος μέτρα λάθος τρόπους και εστιάζουν σε λάθος ενέργειες.

Για να λύσεις ένα πρόβλημα πρέπει να εστιάσεις στη ρίζα του, τις απαιτήσεις του και τους τρόπους ικανοποίησης αυτών. Για να αντιμετωπίσεις την ανεργία πρέπει να την αναλύσεις να δεις πως δημιουργείται πού οφείλεται και με ποιο τρόπο αντιμετωπίζεται. Η ανεργία είναι ένα πρόβλημα προσφοράς και ζήτησης, από την μια πλευρά έχουμε υψηλά ποσοστά προσφερόμενου ανθρώπινου δυναμικού κι από την άλλη ελάχιστη ζήτηση μπορεί να πει κάποιος με μια ματιά. Αλλά είναι λάθος. Υπάρχει αρκετή ζήτηση για ανθρώπινο δυναμικό, μα υπάρχει και τρομερή αντίθεση μεταξύ μεταξύ αυτών που ζητάει να προσλάβει ο κάθε εργοδότης και αυτών που προσφέρει το μεγαλύτερο τμήμα των υποψηφίων εργαζομένων.

Θέματα όπως η εξειδίκευση σε συγκεκριμένες εργασίες και τομείς, οι συγκεκριμένες απαιτήσεις που υπάρχουν για τις προσφερόμενες θέσεις και η απαιτούμενη προϋπηρεσία, αποτελούν εμπόδιο στην επίλυση του προβλήματος. Αν κάνετε μια αναζήτηση προσφερόμενων θέσεων εργασίας θα δείτε ότι όσες είναι αξιόπιστες έχουν και υψηλές απαιτήσεις, λεπτομερή γνώση χειρισμού υπεραρκετών προγραμμάτων/εργαλείων τα οποία οι υποψήφιοι μπορεί να διαθέτουν για ορισμένα αλλά ποτέ στο 100%. Ζητάνε προϋπηρεσία από νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας καθώς και άλλα διάφορα που με τις παρούσες συνθήκες για τις οποίες ευθύνονται όλοι μας - κράτος, επιχειρήσεις, παιδεία, πολιτεία - θεωρούνται ουτοπικά.

Ειλικρινά, πώς γίνεται ένας νέος ηλικίας 18-25 να διαθέτει τόσα πολλά προσόντα, πώς γίνεται να υπάρχουν τόσο υπερβολικές απαιτήσεις χωρίς καν το ανάλογο υπόβαθρο. Όπως είπα ευθύνη έχουν όλοι, το κράτος αρχικά που διαθέτει ένα μηδαμινό σύστημα παιδείας που θα τολμήσω να πω πως δε σου προφέρει κανένα ουσιαστικό εφόδιο για την επαγγελματική σου σταδιοδρομία. Ακόμα και οι γνώσεις των πανεπιστημίων, των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της χώρας δεν μπορούν να σου προσφέρουν καν τα ελάχιστα για να ανταποκριθείς στις απαιτήσεις στην αγορά εργασίας. Χρόνια τώρα το εκπαιδευτικό σύστημα είναι σε πλήρη ασυνεννοησία σε ότι αφορά τα εφόδια που μεταφέρει στους νέους και αυτά που στη πραγματικότητα έχει ανάγκη η ζήτηση της αγοράς. Έτσι βλέπεις να "ξεβράζονται" κάθε χρόνο νέοι απόφοιτοι με ελλιπή γνώσεις και προσόντα.

Οι επιχειρήσεις από την άλλη φέρουν και αυτές τη δική τους ευθύνη, καθώς δε συνεργάζονται ούτε με τα ακαδημαϊκά τμήματα της χώρας ούτε με το κράτος γενικότερα ώστε να υπάρξει ένας συνεχής κύκλος ροής εργαζομένων οι οποίοι θα φανούν χρήσιμοι σε αναγκαίες θέσεις. Το ανθρώπινο δυναμικό αποτελεί κι αυτό μια επένδυση και ένα περιουσιακό στοιχείο για κάθε εταιρία, ίσως το σημαντικότερο. Παρ' όλα αυτά θυσιάζεται και υποτιμάται στο βωμό του κέρδους. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι μακροπρόθεσμα κάθε επιχείρηση οδηγείται μόνη της στον οικονομικό θάνατο.

Δεν γίνεται από τη μια να μην επενδύεις στην απόδοσης ενός προϊόντος και από την άλλη να έχεις την απαίτηση αυτό να ανταποκρίνεται 100% στις απαιτήσεις σου. Ότι δίνεις παίρνεις.

Όταν έχει λοιπόν την απαίτηση ως υγιής οργανισμός να λειτουργείς σωστά και να διαθέτεις ανταγωνιστικό προσωπικό πρέπει να δημιουργείς και το κατάλληλο υπόβαθρο. Για παράδειγμα, αν μια ποδοσφαιρική ομάδα είχε την απαίτηση να έχει ταλαντούχους και έμπειρους ποδοσφαιριστές χωρίς ακαδημίες και χωρίς εκπαιδευτές θα ταν πάντα τελευταία. Έτσι και μια επιχείρηση η οποία δεν επενδύει στο ανθρώπινο δυναμικό δημιουργώντας ειδικό τμήμα μελλοντικών απασχολούμενων σε θέσεις που έχει ανάγκη θα είναι πάντα δεύτερη, εξαρτώμενη από ότι υπάρχει από δω κι από κει, και σίγουρα αργά η γρήγορα θα έχει σοβαρά προβλήματα.

Θα πρέπει λοιπόν να υπάρξει μία σύνδεση των αναγκών που έχει το σύνολο των επιχειρήσεων και της προσφοράς που επιμελούνται τα διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Αυτό μακροπρόθεσμα, βραχυπρόθεσμα θα πρέπει να "ρισκάρουν" και να επενδύσουν ως επιχειρήσεις στον τομέα του ανθρώπινου δυναμικού να δώσουν μια ευκαιρία επιτέλους να σπάσει αυτό ο φαύλος κύκλος του "δεν μπορώ να βρω δουλειά γιατί δεν έχω προϋπηρεσία, διότι δεν μπορώ να βρω δουλειά". Εκτός βέβαια κι αν όλες αυτές οι θέσεις εργασίας που προσφέρει η κάθε επιχείρηση είναι πλασματικές για να κλείνουν στόματα και να ικανοποιούν το γενικό βλέμμα της πολιτείας, ή όλα αποτελούν ανακύκλωση και εκμετάλλευση φτηνού εργατικού δυναμικού κάτι το οποίο θα πρέπει να θεωρείται ατόπημα και κάτι το οποίο δεν συμφέρει καμία πλευρά.

Συντάκτης: Μπάμπης Αθανάσιος, 22 ετών, Απόφοιτος Πανεπιστημίου Πειραιώς.

0 σχόλια: